کم نیستند دانش آموزانی که خوب و بد زندگی را می دانند اما مشکلشان نداشتن اراده است. برای خودشان توجیه می­کنند که در این دوره و زمانه نمی­شود درست زندگی کرد و ...

از آن طرف عده­ای جوان پاک و دیندار را هم می­بینیم که دین­داری کاسب­کارانۀ به شوق بهشت یا ترس از جهنم را نمی­پسندند و مشتاق به کسب درجات بالاترند.

حال اگر قرار باشد آنها را در یک کلاس جمع کرد و برای هر دو سخن گفت، باید از چه بگوییم؛ تا هم آن جامانده از راه و هم این مشتاق به راه  استفاده ببرند؟

 می توان از شهدا گفت؛ آن هم شهدای دانش آموز. آنها که آنقدر از دوران ما دور نیستند تا بهانه بیاورند: بابا آنها که هم سن و سال ما نبودند، آنها در زمان ما زندگی نکردند، زمانه فرق کرده یا و...

حقیقت این است که شهدا استاد رشته تربیت حماسی هستند. استاد درس قدرت و اراده ، درس عشق وعشق بازی، درس ترک محبت دنیا و شهادت طلبی. اصلا شهدا برای همه حرف دارند.برای بی­دین­ها درس آزادگی ، برای مسلمانان درس جهاد و کوشش، برای مردان غیرت و برای زنان عفت؛ برای کودک و نوجوان و پیر ، پاک وگنه کار برای همه و همه حرف دارند. اما مشکل این است که زبان یاری ندارند. زبانی که حرف آنها را به همکلاسی­های امروزشان برساند و آنها را هم به  بالا دعوت کند.

آنها حسینی وار وظیفه­شان را انجام دادند؛ اما این ما هستیم که تکلیف زینبی خود را انجام ندادیم؛ ماییم که باید ابتدا شهید را بشناسیم، روش و منش اورا بشناسیم و به دیگران هم بگوییم . ما باید از شهید نوجوان نخبه­ای بود که از او خواستند تا به جبهه نرود، باید از شهیدی بگوییم که در اوج رفاه و ثروت و تک فرزند بودنش از او خواسته می­شود که به جبهه نرود و یا از شهیدی که پدرش برای او دوست دختری پیدا می­کند که به گمان باطل او را نگه دارد؛ اما آنها به همه آن وسوسه­ها پشت پا می­زنند و جوار خدا را اختیار می­کنند. از پدر ومادری بگوییم که تک فرزند و یا پسر نان آور خودشان را، راهی جبهه  می­کنند و مادر می­گوید: "شیرم حرامت اگر نروی و بمانی!"

و یقین داشته باش این حرفها چنان واضح و آشنا برای انسان است که همه، آن را می­فهمند چون این حرفها از درون فطرت انسانها برمی­خیزد و فطرت با آنها آشناست.

رفقا! دو دهه است که از دوران دفاع مقدس گذشته؛ اگر غفلت کنیم راویان و نزدیکان شهدا از میان می­روند و خاطراتشان هم. پس درنگ جایز نیست! باید تمامی اطلاعات شهدا ، ریز و درشت، مثبت و منفی راجمع آوری کرد تا با هنر متعهدان با ذوق به تمامی آزادگان عالم برسد.

چه برنامه زیبایی اتحادیه انجمن­های اسلامی دانش آموزی دارد؛ سرگذشت پژوهی شهدا را می­گویم. البته تنها جمع آوری خاطرات و وصیت نامه منظور نیست این یک وسیله است تا از آنها الگویی برای خود و دیگران پیدا کنیم. پس بسم الله.